Maszyna Forera

Poprosimy cię o datę, godzinę i miejsce urodzenia. To rytuał — i teatr: dane zostają w twojej przeglądarce i nigdy nie są przesyłane. Żadne dane urodzenia nie trafiają na nasz serwer, do bazy ani do publikowanego zbioru — nie ma na nie pola w zapytaniu ani kolumny w tabeli. Otwórz zakładkę sieci w przeglądarce i sprawdź: nie znajdziesz żądania, które by je niosło.

Do momentu oceny zatajamy tylko to, że tekst jest z góry ustalony i że istnieje druga wersja. Jedno i drugie pokazujemy natychmiast po wysłaniu oceny, na tej samej stronie.

Ludzie oceniają ogólnikowe, uniwersalnie pasujące opisy jako uderzająco trafne portrety samych siebie — to efekt Barnuma, znany z demonstracji Forera z 1949 roku. Demonstracji jest mnóstwo; kontrolowanych pomiarów znacznie mniej, bo pojedynczy ogólny tekst daje liczbę, której nie ma do czego przyłożyć.

Dlatego ten rejestr ma dwa ramiona. Połowa uczestników czyta opis zbudowany tak, by pasował niemal do każdego: dwustronny, lekko pochlebny, niemożliwy do obalenia. Druga połowa czyta opis tej samej długości i rytmu, ale stawiający konkretne twierdzenia — o śnie, o zwierzętach, o liczbach — które nie mogą być prawdziwe dla większości ludzi. Jeśli pierwszy zostanie oceniony wyraźnie wyżej, efekt jest zmierzony, a nie tylko pokazany.

Ustalone z góry: test t Welcha dla dwóch prób na średniej ocenie, dwustronny, α = .05, z d Cohena i testem U Manna–Whitneya obok, bo skala 1–10 jest porządkowa. Odczyty przy 1000, 5000 i 10 000 wpisów. Przydział do ramienia jest deterministyczny na podstawie twojego identyfikatora, więc przeładowanie strony niczego nie zmieni.